"Ижийтэйгээ vзсэн тэр жилийн наадам"

Аргасан нүдэнд минь ч нулимс торуулж дөнгөдөг Ардын уран зохиолч Б.Лхагвасүрэн гуайн шинэ яриаг, шүлгийг олж уншлаа. Дахиад л мэлмэрүүлж орхилоо. Хүмүүс түүнийг хүү Хасарыг нь Болор цом авах жил нь янз бүрээр их л хэлж байсан даа. Тэгсэн ч гэсэн яадгийн, би лав тэр хүнийг шүтдэг. Тэрүүгээрээ муу байсан ч яахав, надад падгүй. 

Нээсэн тоолонд минь түүний шүлгүүд гарч ирээд байх юм өнөөдөр, яг л "Сэтгэлийн чинь утсыг хөндөх гэсэн юм би" гэсэн шиг... Хэлэх гэснийг минь хэлдэг болохоор тэр байх. Нээрээ л түүний хэлснээр онгорхой цоорхой бүхнээ ойр тойрныхон, хэдэн найз найраараа нөхөж яваа он жилүүдийг минь сануулсан болоод тэр байх, өнөөдрийн яриа шүлэг онцгой байлаа. (Энэ тухай удахгүй дурдана)

Татсан тамхиных нь цэнхэр утаа хөвөрсөн бодлыг тань урлан, ухааны чинагш аялах үг бүрийг чинь олж ирэн, улам биднийг баясгах болтугай.

Монгол Улсын Төрийн шагналт, Ардын уран зохиолч  “Болор цом” наадмын гурван удаагийн эзэн, Драмын урлагийн “Гэгээн муза” наадмын хоёр удаагийн шагналт, утга зохиолын “Алтан–Өд” наадмын хоёр удаагийн шагналт, Монголын зохиолчдын эвлэлийн шагналт, Америкийн дэлхийн утга зохиолын их сургуулийн хүндэт доктор эрдэмтэн С.Лувсанвандангийн нэрэмжит гоо зүйн дээд шагналт  Б.Лхагвасүрэн

Ижийтэйгээ vзсэн тэр жилийн наадам

Ижийтэйгээ vзсэн тэр жилийн наадам
Цэцэг нар хоёртоо бахардсан наадам
Ижийтэйгээ vзсэн тэр жилийн наадам

Чихэр инээд хоёртоо бялуурсан наадам

Гарчиггүй

Одоогоос яг нэг жилийн өмнө энэ өдөр...
Учиргүй их улаан шороогоор шуурч билээ Улаанбаатарт. Орой ажил тарахын хэрд дүү минь утастаад “Би чамайг оройн хоолонд урьж байна. Гэрэлээ бид хоёр Хүнсний 20-ын тэнд байдаг Грийн кафе гэдэг газар байна, хүрээд ир” гэв. Ажлаасаа гарах гэтэл юу ч харагдахгүй улаан. Ёстой л жинхэнэ утгаараа Улаанбаатар болчихсон байсансан. Хүлээж хүлээж арай гайгүй болохоор нь гарч, Баяраад төрсөн өдрийн мэндчилгээ өгөхөөр зам хөндлөн гарч ФМ 102.5 орох хооронд эгээтэй л төөрчихөөгүй. Мэндчилгээгээ дамжуулж, түүний юу хэлэхийг нь сонсчихоод л гараад гүйсэн дээ. Үнэхээр удсан л даа би ч. Тэр хооронд “хурдан ир л дээ, хоолыг чинь захиалж байх уу, юу идэх вэ, хоол чинь ирчихлээ ш дээ, очиж байна л гээд байх юм аа ямар их уддаг юм бэ, яг хаана явна аа, хоол чинь хөрчихлөө ш дээ” гээд л утастаад л утастаад л... тэвчээргүй хүн байсан ч юм уу чи?

Надад хэрэггүй нэг дүрс байгаа ч...

Энэ нээрээ тас дуу болсон шүү.



Өөр хувилбар нь

Эр хүн

"Шөнө амталсан нулимс" жүжгийн дуу

СТА С.Жавхлан дуулсан.

Бороотой тэнгэрээс уйдахдаа
Оддоо газар нь зүүдлэх шиг
Босоо заяагаар өөрийгөө бүсэлсэн
Дээлтэй хийморь нь биш гэж үү эр хүн би чинь

Тахилтай уулын оройгооос
Чулууг нь гуйж хөндөх шиг
Таван хана нь нар зөв тойрсон
Тооно нь биш гэж үү дээ эр хүн би чинь

Манантай уулнаасаа залхахдаа
Мэлмийн сэжүүр нь хөлөрдөг шигээ
Миний эзгүйд гал минь санаа алдсан
Голомт нь биш гэж үү дээ эр хүн би чинь

Салхитай саран намраас нь
Навчаа гуйж үлдээх шиг
Цайны дээж нь тогоондоо хүлээсэн
Айлын хоймор нь биш гэж үү эр хүн би чинь

Нүгэлтэй хорвоог эндүүрэхдээ
Нулимсаа ханцуйдаа нуудаг ч гэсэн
Нүүгээд ирдэг шувуудын цувааг
Уйлж л угтаагүй гэж үү дээ эр хүн би чинь

Ижий аавын залбирлаар
Заяагаа дуудсан эр хүн би чинь
Инээж уйлдаг нарны дор
Ийм л амархан гудайна гэж үү
Эр хүн би чинь

Нэгэн цагт түүнд зориулан бэлдсэн байснаа орууллаа
Клипийг нь холбох гэхээр миний бичсэн сэтгэл харагдахгүй байхаар нь болилоо

Халуун сэтгэл

Харанга хамтлаг дуулсан

Итгэлт сайхан хань минь дэргэд ч
Танаараа л дутаж явнаа би
Эвийлж хайрлах ээж минь байгаа ч
Таныгаа л үгүйлээд байх юм

Алтан наран ээлээ ч
Илчгүй мэт санагдана
Арван тавны саран гийлээ ч
Гэрэлгүй гэмээр бодогдоно

Ээжийн минь өргөсөн цай сүүний дээж
Танд минь хүрээ юм болов уу
Тэртээх олон оддын дунд
Зүүдэндээ таныг би үзлээ

Тариан түрүү халиурсан
Шаргал тал чинь үгүйлнэ
Тэрсхэн өссөн хонгор насаа
Оддын тэндээс харлаа

Хүнийг хайрладаг сэтгэлийг тань
Дээдлэн эрхэмлэж явъя
Бусдын төлөө биеэ мартахыг
Босон суун бодож амьдаръя би

Дэндүү гэмээр дулаахан
Сэтгэл чинь надад үлдсэн
Эндүү бодоогүй чин хүслийн
Итгэл чинь бас үлдсэн

Дэндүү гэмээр халуухан
Сэтгэлийг тань бодохоор
Тэргүүнд минь мөнгөрөх буурал нэмлээ ч
Дурсаж явъя таныгаа

Боржигоны бор тал

Төрийн соёрхолт, ардын уран зохиолч Бавуугийн Лхагвасүрэн

Санаа алдахад
Эхийн сүү тагнайд амтагдаж
Салхины үзүүрийг нь залгихад
Агь хоолойд аргасан
Боржигоны бор тал минь
Тэргэл саран туулж баралгүй хээр хонодог
Тэнгэрийн хэвтэр буурал тал минь
Таанын цагаан толгойноос өөр
Тайтгаруулах цэцэггүй нүцгэн тал минь
Нандин эрхэмсэг, эгэл боргилын туйл
Нар хур царайчилсан газрын саальтай хормой минь
Тэнгэр тийчиж, чулуу ханарааж төрөхөд тал минь чи
Торго шиг зөөлөн байсаан
Жаргал зовлон хоёрыг амсаж эдэлж
Чулуун дээр чинь баяр гунигийн нулимсаа унагахад
Эр хүн шиг нуруутай бай гэсэн шиг
Эргүүлж над руу цацан хатуугаас хатуу байсан чи
Сайран дээр чинь өдөлсөн жигүүртэн тэнгэртээ нөгчихөд
Салхи хөлөглөсөн өд нь чам дээрээ эргэж буудаг
Ботго нь үхсэн ингэний
Борвио хагартал савирсан цусны туяатай сүүг
Чи л залгилж зовлонг нь хугасалж
Чинэсэн хөхийг нь амирлуулсан
Дээдсийн шарил харваж унасан тэнгэрийн солирыг ч
Дэлхийн төвтэй чи л нийлүүлсэн
Чиний шарх
Зүрхний минь шархнаас хождож аньдаг юм аа тал минь
Тугалын бэлчээрээс эхлэн
Тоглоом дэлгэсэндээ чи
Намайг эрх болгосон
Туулсан зуунуудын гашуун сургамжийг
Хэлж зүрхлээгүйдээ чи
Намайг гэнэн болгосон
Газрын нүдэн булгийн чинь
Хад цоолсон дошгин цамнаа
Намайг эрэмгий болгосон
Хөрөөний ир шиг алсын намхан уулсын чинь орой
Хөх галын чинь ирт улаан дөл
Намайг бадрангуй болгосон
Сайхан чиний гандах элэгдэх хоёр
Сартай шөнийн чинь чимээнд зангирах цагаан аялгуу
Намайг уяхан болгосон
Байдуу мянганы уулсаа дуурайж
Толгойд минь буурал сууж
Багадаа хөхсөн эхийн минь сүү
Гадагшлахын цагт
Шүлгээ би чам дээрээ
Хүн чулуу шиг орхиод
Сүүдрээ дарж унахдаа
Элгий чинь цөмлөн шингэнэ ээ
Боржигоны бор тал минь

"Ээжийн чанасан цай"

Уугаад суухад минь урам сэргээсэн
Уугуул нутгийн минь амттайхан цай
Олон түмний минь ундаа нь болсон
Орчлонд ганцхан ээжийн минь чанасан цай
Ай хө ээжийн минь амттайхан цай

Мессенжерээр...

Мөнхийн ус олдвол би уухгүй ээ, нүгэл ихэснэ
Мөр гаргасан замаар би явахгүй ээ, сэтгэл өвдөнө
Мөнгө хийгээд хөрөнгөнд би шунахгүй ээ, итгэл алдарна
Мөнхийн ус уугаагүй юм чинь дурлал, дарс хоёрт ойр явъя, сэтгэл дулаацаг

Мессенжерээр ирэв бас л

Аз жаргалыг дараа ир гэж бүү буцаа
Анхны яргуй цасан дороос ургадаг шиг
Аадар бороо дээд тэнгэрээс асгардаг шиг
Аз жаргалын элч цаг цагтаа ирдэг юм
Аз жаргалыг дараа эдэлнэ гэж өөрийгөө бүү хуур
Ачит ээжийгээ дараа жаргаана гэж өдөр хоногийг бүү хуур
Аугаа эх орноо дараа мандуулна гэж өстөндөө бүү хуурт
Алаг үрээ дараа ир гэж үрийн заяаг бүү хуур
Аз жаргал гуйлгачин шиг үүдийг чинь тогшвол бүү хөө
Агшин хором бүхэн эргэж ирдэггүйг бүү умарт
Ариухан сэ

Үргэлжлэл нь дараа ирнэ гэж найдъя

Мэндчилгээ

Баяр цэнгэл тань надаар дутаг
Дуу хуур бvхэн таны хоолойгоор дутаг
Хундаганд мэлтэлзэх оргилуун дарсны амтанд би шингэж
Чинийхээ бие сэтгэлээр бvрэн таръя

Мэлмэрсэн харцтай нvд нь шvлэг бичихийн шалтгаан
Нар саатам ааль нь улмаа дурлахын шалтгаан
Надад єгсєн хайр нь амьд явахын шалтгаан
Миний амраг миний бурханд очихын шалтгаан
Миний амраг миний буцаж ирэхийн шалтгаан
Мичид урсах орчлонд шvлэг бичихийн шалтгаан
Vзэсгэлэнд нь согтом дvр нь улмаа дурлахын шалтгаан
Vнэн зvрхний хайр нь амьд явахын шалтгаан
Миний амраг миний дахиж тєрєхийн шалтгаан

Чадаагүй (2014-01-03)

Б.Лхагвасүрэн

Аав нь хүүгээ согтуу явахыг харлаа
Азгүй хүнээ дээ би
Аманд багтдаг байсан тэр жаахан хөл нь
Алтан дэлхийг онож ядан тэнчигнэнэ.
Аав нь хүүгээ согтуу явахыг харахад
Алтан ургийн багана ганхаж байх шиг уйтай..
Аавыгаа чи лав 2 болгон харж байгаа
Нэг нь үхэхэд нөгөө нь үлдэх юм шиг санаж байгаа...

Үргэлжлэл нь бас нэр нь байдаггүй ээ. Хайж олсон нь энэ л байна даа, бүрэн эхээр нь олох гэсэн юм, эх сурвалжийг нь зааж өгч туслаач андууд аа?
Эсвэл ийм л хэмжээтэй юм болов уу? Үүнийг би Зөв явъя блогоос олсон юм.

Нэг хүнийг ухааруулъя уу гэж...
("ухааруул юу" гэж бичдэг юм болуу)

"Ээждээ би согтуу очихгүй"

Ээждээ би согтуу очихгүй

Ижий тэнгэрт нар мандахаа больчихно

Намайг гэх цацлын сүү ээдэж

Наснаасаа урьтаж ижий минь өтөлчихнө

Ээждээ би согтуу очихгүй

Ижий минь бүүвэйн дуугаа мартана

Энгэрийн цэцэг гандаж шувуу буцаад л

Ижий минь үсэнд намрын хяруу буучихна.

Ээждээ би согтуу очихгүй

Энхрий хүүгээ тэнцэж ядан гуйвлахад

Элгэндээ мэгшиж дэндүү их гомдоод

Ижий минь надаасаа алсад явчихна.

Ээж дээ би согтуу очихгүй

Хэнийх гэдгийг нь мэдэхгүй юм оо

Хүмүүс ээ, надад урам хайрла

Ойрд... ойрд биш ээ, 14 хоногийн туршид юу ч бичсэнгүй. Яагаад гэдгийг нь мэдэхгүй ч зүгээр суугаагүй л байхад хоног хугацаа нисэн өнгөрч одож. Энэ хооронд...

• 
  
  Даваа гаригийн өглөөний мессеж илгээдэг Оргил маань мессежээ явуулахаа больчиж...
• 
  
  Оюутнуудын амралт дуусаад хичээл эхлэх болчиж...
• 
  
  Уншиж амжаагүй блогууд, бичлэгүүд үй олноороо нэмэгдчиж...
• 
  
  Бичих юм маань бас овоорчиж...

ТЭНГЭР ШИГ БАЙ

Найз минь ээ, Амьдралд дандаа бидний зөв байх албагүй. Үнэхээр тэр сэтгэлээр ядуу өчүүхэн хүмүүсийн өмнө чи гайхалтай агуу гэдгээ харуулаарай. Чи чадна аа.

ТЭНГЭР ШИГ БАЙ

О.Дашбалбар:

Энэтхэг улсад 10 жил бурханы ном үзэж буяны мөр хөөхөөр явсан хүү Д.Гангабаатар, түүний найз Х.Дэлэг нарт зориулмуу

Хамаг бүгдээр чамайг

Харааж нулимж байвч, тэнгэр шиг бай!

Хамгийн сайн хүмүүс гэж

Хашгирч ерөөж байвч, тэнгэр шиг бай!