Гарчиггүй

Одоогоос яг нэг жилийн өмнө энэ өдөр...
Учиргүй их улаан шороогоор шуурч билээ Улаанбаатарт. Орой ажил тарахын хэрд дүү минь утастаад “Би чамайг оройн хоолонд урьж байна. Гэрэлээ бид хоёр Хүнсний 20-ын тэнд байдаг Грийн кафе гэдэг газар байна, хүрээд ир” гэв. Ажлаасаа гарах гэтэл юу ч харагдахгүй улаан. Ёстой л жинхэнэ утгаараа Улаанбаатар болчихсон байсансан. Хүлээж хүлээж арай гайгүй болохоор нь гарч, Баяраад төрсөн өдрийн мэндчилгээ өгөхөөр зам хөндлөн гарч ФМ 102.5 орох хооронд эгээтэй л төөрчихөөгүй. Мэндчилгээгээ дамжуулж, түүний юу хэлэхийг нь сонсчихоод л гараад гүйсэн дээ. Үнэхээр удсан л даа би ч. Тэр хооронд “хурдан ир л дээ, хоолыг чинь захиалж байх уу, юу идэх вэ, хоол чинь ирчихлээ ш дээ, очиж байна л гээд байх юм аа ямар их уддаг юм бэ, яг хаана явна аа, хоол чинь хөрчихлөө ш дээ” гээд л утастаад л утастаад л... тэвчээргүй хүн байсан ч юм уу чи?
Хамт сууж тухтай хооллосон сүүлчийнх нь тэр байж дээ. Цаг хугацаа гэдэг мөнхийн эргүүлэг намайг буцаагаад тэр зөрлөг дээр аваад ирж. Цаана нь бас өч төчнөөн ийм, үүнээс хэцүү өдрүүд ар араасаа хөврөөд л байх болно доо.
Хүний амьдрал богинохон. Гэтэл тэрийг хэд дахин богиносгоод явчихсан чамайг би яалтай...


Солонго билээ би

МУ-ын төрийн соёрхолт,

ардын уран зохиолч Бавуугийн Лхагвасүрэн

Ижийгээс минь асгарсан улаан бороо
Эцгийн минь зүрхийг норгож арилсны дараа
Голоо эгштэл хүлээсэн
Говь дээгүүр татсан
Нарыг зургаа хэрчсэн тоонотой
Гэр дээгүүр татсан
Намайг тэврэх гэж яарсан бүхний
Өвөр дээгүүр татсан
Солонго билээ би

Эрхий ороох сур шиг хүний богинохон заяанд
Элбэг дутуу нь ялгаагүй амьдын эрээн зүүдэнд
Нэгэн үзүүр нь тэнгэрээс хөллөж
Нөгөө үзүүр нь газарт уллах
Зуурхан төдий татаад өнгөрөх
Зургийн алаг
Солонго билээ би

Хүн дээгүүр гишгэлсэн он жилүүдийн
Зуурын төдий босоо үзэгдэл
Хувилгаан бор газар хөх тэнгэрийн
Зугаа төдий хоосон чанар
Нумын бөгтрөг шиг болж ирээд
Чулуу жийж татсан
Нарны тал шиг болж ирээд
Цэцэг илж татсан

Оногдсон заяаныхаа ааг омог дээгүүр
Олойртож татсан
Олдохгүй хоёр буурлынхаа булшин дээгүүр
Бөхийж татсан
Эхлэх үзүүр нь сүүнд дүрээстэй
Эцэслэх үзүүр нь нулимсанд дүрээстэй
Солонго билээ би